Bir olmadığa bağlamışız kendimizi.
Ne ser verir ne sır bu dumanlı dağın sisi.
Bir çocuk hatırlarım heyecanlı, elinde tesbihi.
Ver geri onu bize olmaz mı? Aldığın gibi.
Yarılmış döşümüz orta yerden, can acılı.
Unutulmuş sözümüz haber yok zerresinden.
Bize ufacık umut yeter, laf getirme on dirheminden.
Bir kaç hayal ver yeniden olmaz mı? Kırdığın gibi.
Eksildi masamızda nizak kırıltıları.
Sükunetle karşılıyoruz artık yaşanan her olayı.
Kafamızdan silip atamadığımız gecelerde geçen anıları.
Bari sen de hatırla olmaz mı? Unuttuğun gibi.
Öz yitirildi mi sence? Öfkelenemiyoruz hiçbir şeye.
O kadar eğilmişiz ki saygıya karşı, bağrımız değecek.
Bir kutlu kavga çıksa, hala çözüm mü ararız?
Ya da eskiden olduğu gibi, yüreği ortaya mı koyarız?
Biz ki unutulduk mu ey gezgin üstad?
Sahi biz kimdik ki? Değer miydik unutulmaya?
Yürek yangınımız hala ulaşmamış mı Erciyes Dağı'na?
Çocukluk huyumuzdan da olduk,
Çekiniyoruz artık soru sormaya.
Kayıt Tarihi : 30.11.2025 02:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




memleketime selamlar...
Selamlar..
TÜM YORUMLAR (2)