İSTANBUL Bakırköy
yalan değildi yazdığım
o aklıma gelince,
sahiden herşey gülümsüyordu,
gün,
güllük gülüstanlık
zaman düğün bayramdı..
şimdi güneş doğmuyor bile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok hüzünlü bir şiirdi
gerçekten
nasıl etmeli ve çıkmalı bu kadar
arabeskin içinden
biraz umud olmalı
tebriklerimle!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta