GÖNLÜMÜN MİSAFİRİ OL
Bu gece yalnız bırakma beni,
Çok zaman oldu özledim seni,
Bu dostluğumuzun hatırına,
GÖNLÜNDE BUL BENİ
Gözlerinin elasına sal beni,
Al koynuna, yarim diye sar beni.
Gönül bağımın tomurcuğu yarim;
GÖZYAŞINA BOĞACAĞIM
Seni alıp bu şehirden gideceğim,
Derdin sıkıntın neyse kabulümdür.
Gerekirse bu aşk için öleceğim,
GÜNAHIM NE?
Kapılar ardında bırakıp gitme,
Mahkûm değilim, mahpusu yaşatma.
Sabah çıkıp akşam gelmesini yâr,
GÜNAHIM VAR
Benim günahımı bir ben bir de Allah bilir. Aslında ben doğduğum günün katiliyim. Keşke anamdan bir taş olarak doğsaydım da bu kadar günaha, bu kadar pisliğin içine girmeseydim. Benim ne bir kula faydam var ne de yüce Allah’a kul olacak kadar insan olabildim.
Bir mekâna girdiğimizde herkes saygı gösterir, çalışanlar el pençe durur karşımızda. Oysa ben de bir insanım, ben de canım; ama onlar beni bir katil görür, Azrail’mişim gibi bakarlar.
HABERİN YOK
Yıllar geciyor haberin yok
Haberin olsada aşkın yok
Bir gün dönüp geleceğin yok
HADİ BAŞKA KAPIYA
Bakmam o oynak göze kaşa,
İhtiyacım yok senle aşka,
Kendini yor başka bir aşka,
HADİ GEL GİDELİM
Hadi gel gidelim aşkım,
Bu şehir bize mezar olmadan.
Tabutumuz musalla taşına
HADİ GİDELİM URTA’YA
Boş ver sen zalim gurbeti,
İsmi batsın İstanbul’un.
Ne dert biter ne çile;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!