Çetin Tiktaş Şiirleri - Şair Çetin Tiktaş

SEVMESİNİ BİLMİYORSUN

Bu aşkı çok abartıyorsun,
Beni neden anlamıyorsun?
Hep kendini düşünüyorsun;

SEVMEZSİN BABA

Ben üvey evlat mıyım baba?
Niye atarsın beni yada?
Biz bir canda can değil miyiz?

Seyret Gölbeleni


Ağaçtan, gagaştan bir ateş yak,
Hisli kara demlikten bir çay yap,
Şekerin o aşk balından olsun,

SIĞINMA EVİ

Gönlüm bir son durak, gelen gelene,
Bu kalbim sanki bir hüzün defteri,
Ayrılık imzası atan atana,

ŞİİRLERE HECE OLDUM

Şiirlere hece oldum,
Sevenlere gönül oldum.
O gönlünde olamadım;

Şiirle Sevişeceksin


Şiirin derinliklerine, ruhuna ineceksin,

Sevdiğinin saçlarını okşar gibi

SONBAHAR BİZİM KÖYDE

Sap dövüldü, saman ayrıldı,
Bulgur kaynatılıp serildi.
Çayırlar biçilip yığıldı;

SON DAMLA SABIR DAMLASI

Son kavgamız bardağın son damlasıydı,
Artık bardağından sabır dolup taştı.
Gönlümüzde aşk çiçekleri kurudu,

SOR HELE

Toplamış da kendi alacağını,
Bir kenara atmış benimkileri.
Bakın, unuttuğu bir şey kalmış mı?

SOYAN SOYDU

Fakiri yatar mahpuslarda,
Zengini gezer tatillerde.
Gemisi yüzer denizlerde;