Gelmedin kucak açtı gecem uykusuzluğa
Saat 1,50 çeyrek var umutsuzluğa
Boğazım gıcıklanıyor sesim kısık perişan
Nara attı efkarım umut sokaklarında
Bilemedim bu hicranın ömrü nicedir
Bu beklemenin sebebi çetin bir bilmecedir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta