Akşamdan suya yatırıyorum yumuşasın diye çetin acılarımı ham incirin içine saklıyorum tuzlu gôz yaşlarımı, kaybolmuşken kaderin ıssırgan dolu yollarında kokusunu bilmediğim iklimlerin koynuna atıyor beni, aynı anda kalbimin yirmi kemiği birden kırılıyor sancılar içinde aşk doğuruyorum gül yapraklarından kundaklara sarıyorum üşümesin diye, uykusuz gecelerimin sonunda sabah ezanlarıyla adını aşk diye üçkez kulağına fısıldıyorum.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta