I.
Benim yalnızlığımdan
Damıtılmış çeşmeler
Kurumuş unutulmuş
Ceşmelerin akışıyım
İnsanlık içinde
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




suları kesilmiş tarihi çeşme başlarında şiirini mırıldanarak şairin..suyun akışını beklemek... seni beklemek gibidir, akışına hasret
Seni anmak her günkü gök armağanımdır benim
Ebedi şadırvansın gün içinde kalbimden.
Güzel denilen bir şiir.anlamak için bir ömür düşünmek lazım.bendede başka ömür yok.kaybedecek zaman yok.çok ustaca.tebrikler.sayın şair.sezayi karakoç.
http://www.fotokritik.com/1431952?pgNb=
İzin almam gerekir miydi?
Saygı öncelikli sevgiler.
Ölüm ve Ötesi
Bir fasıldır sessizce geçer bahar!
Mâtemli hazan yaprak döker ağlar!
Yüze perde perde cizgi inince,
Düşer tepelere kar ince ince.
Bir hikmet ki sual sual birikir,
Ölüme ne akıl müdrik ne fikir!
Ölüm bir sır perdesi tasviri zor!
Bir rüyaki o neye yorarsan yor!
Ruh bedene mahkûm,uyku kelepçe,
Ölüm gibi sarar bizi her gece.
İnsan balçıktan, ruh ona mânâ kor!
Ruh olmasa, canı yakar mı hiç kor?
Bir ölüm ki ruh bedenden silkinir!
Buna ne yürek dayanır, ne sinir!
Cennet gülşen,lâle al,menekşe mor!
Boşa mı cennet mâmur,cehennem bor?
Kim demiş ki yok,cennet-cehennem bir?
Zakkum katık,cehennemde aş zehir!
Mehmet Sertpolat
Sezai Karakoç seni çok seviyorum.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta