Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kader kime şikayet edelim seni, bazıları şanslı. Yıllar bütün omuzlara aynı ağırlıkta çökmüyor.Güzel bir serzeniş ve kibarca. Kutlarım.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta