Öne doğru eğiliyorum,
Ayakkabılarımı bağlamak için,
Diyorlar ki,
Yaşam boyu insanların önünde eğildin.
Trabzana dayıyorum
Diyorlar ki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




:)))) çok güzellll...Tebrikler...Adnan Ferit
Sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta