Ne ölmekten, ne yaşamaktan korkuyorum.
Beyaz gülleri ve siyah giyinmeyi sevdim.
Kimi zaman sakal bırakıp kötü şiir yazdım.
Şiir yazmaktan da korkmadım.
Usta bir bakış yetebiliyorken büyük binalara,
Mağaraları, kuyuları sevdim.
Korkmadım hiç bir korkudan.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Tüm buğulu camlara okudum seni,
Ardından kırıp döktüm,
Hayat bu olmamalıydı,
Sensiz geçen susmalı sevdalar var oldukça..,
Guzel bir siir...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta