Çok kötü bir havada kucağını açtın sarıldın
elimden tutup o güzel dunyandan beni ayırmadın
ruhuma ışık oldun akrep ve yelkovana inat ettin
karanlık her gecede ayışığım sen oldun birtanem
engin yüreğine sığındım,üstelik engin benim derken
Zoruma gidiyor seninle başladığım yerde sensizlik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta