Canımdan öte bir dünyada sevgiye aç hep bekledim,
Ellerini tutarak bütün dünyayı dolaşmak istedim
Rengi olmasa da ben ona beyaz bir gül verdim,
En sonunda da anlamı varsa ona Merhaba derdim,
Neden diye sorma bana bunu bende bilemedim…
Toprak kokan yüzü ile hayatı sevmiyorum artık,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta