Kalemin kustuģu kederden kim boģulur
Kaburgamız altında bir gürültü uyur
Zaman bu her nefes cigerinden vurulur
Ya sus insan sansınlar ya doğruyu söyle ..!!
Kalemin pustuģu nefretten kim beslenir
Yüzyıllık yaradır kalbimiz örselenir
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta