Kalemin kustuģu kederden kim boģulur
Kaburgamız altında bir gürültü uyur
Zaman bu her nefes cigerinden vurulur
Ya sus insan sansınlar ya doğruyu söyle ..!!
Kalemin pustuģu nefretten kim beslenir
Yüzyıllık yaradır kalbimiz örselenir
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta