Kalemin kustuģu kederden kim boģulur
Kaburgamız altında bir gürültü uyur
Zaman bu her nefes cigerinden vurulur
Ya sus insan sansınlar ya doğruyu söyle ..!!
Kalemin pustuģu nefretten kim beslenir
Yüzyıllık yaradır kalbimiz örselenir
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta