Atmaya çalışıyorum üstümden özlemini
Kirli bir çamaşır gibi
Ama yine de alamıyorum kendimi
Büyük çerçevedeki fotoğrafına bakmaktan
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Dünyada olan biteni astronotların, dünya ahalisinden daha iyi biçimde büyük çerçeveye oturtabildiğini anladım da, ay'dakiler mi güneşi dünyaya asmış..
içerikteki duyguyu anlayabilmekte biraz zorlandım. ayrıca 'kirli çamaşır' benzetmesi pek hoş değil gibi geldi sanki..! daha doyurucu yazabiliyorsun sen sevgili Ahu..! bu çala-kalem eskizlerle zaman yitirme bence.. :)) sevgiyle..
cem özdemir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta