Atmaya çalışıyorum üstümden özlemini
Kirli bir çamaşır gibi
Ama yine de alamıyorum kendimi
Büyük çerçevedeki fotoğrafına bakmaktan
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Dünyada olan biteni astronotların, dünya ahalisinden daha iyi biçimde büyük çerçeveye oturtabildiğini anladım da, ay'dakiler mi güneşi dünyaya asmış..
içerikteki duyguyu anlayabilmekte biraz zorlandım. ayrıca 'kirli çamaşır' benzetmesi pek hoş değil gibi geldi sanki..! daha doyurucu yazabiliyorsun sen sevgili Ahu..! bu çala-kalem eskizlerle zaman yitirme bence.. :)) sevgiyle..
cem özdemir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta