Pek tez geçiverdi şevk-i tarabı kalbimin
İçimdeki cevval çocuk bir hayli sessiz bugünlerde
Bir başıma kaldım kendi yüreğimin ücra bir köşesinde yalnız, sessiz ve şevksiz...
Yürümekteyim, duygularım pervasızca dağılmış birbirini arıyor ıssız sokaklarda
Baktıkça parıldıyor dedemden yadigar çerçeveme sıkıştırdığım fotoğrafın
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




^Özlem dedikleri şey his midir cins mi arkadaş bu nasıl bir cefa^ o kadar doğru ki..
Kalemine sağlık :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta