kapıda NE bekliyor, düşler varken odada
duvarlar izlerine doyarken yüzlerimizin
emerken ayaklarımızı ahşap döşemeler
sorgularda açmışken tenimizi karanlığa
anlaşılmıyor sözlerinden yağmurların
bıçak çekmesinden yıldırımların ete
homurtulu kalabalığın içinde sessiz bir
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta