kapıda NE bekliyor, düşler varken odada
duvarlar izlerine doyarken yüzlerimizin
emerken ayaklarımızı ahşap döşemeler
sorgularda açmışken tenimizi karanlığa
anlaşılmıyor sözlerinden yağmurların
bıçak çekmesinden yıldırımların ete
homurtulu kalabalığın içinde sessiz bir
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta