Efkar başına vurmuş ağzında sigarası,
Utanarak yürüyor, cepte baba parası.
Kaç kapıyı çalmıştı her gün iş aramıştı,
Bir diploma alınca işi hazır sanmıştı.
Olmasaydı babası, gurbetçi akrabası,
Zordu tahsilli olup işsiz güçsüz yaşamak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



