Kimi insanlar suya atılan çentik gibidir, anında kaybolur,
Kimisi buz üzerine atılan çentik gibidir, baharda kaybolur,
Kimisi ise duvara atılan çentik gibidir, o duvar yıkılana kadar durur,
İşte sen de, gönül duvarıma attığım ilk ve tek çentiksin,
Yıkılsam da, hep ait olduğun yerdesin…
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta