Bak! Bir Bebek;
Ağzında Emziği İle,
Hayattan Koparmanın,
Haklılığını Bana Gösterin!
Ellerini Uzatmış Annesine,
Gözlerinde Yarım Kalmış,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Kaleminiz var olsun güzel bir eser okudum tebrikler
Bebekler bir melek olduğu için beddua etmezler efendim.Onlar hayattan kopmazlar,onlar yeni bir dünyada anne ve babalarına şefaatçi melekleridir.Ahiret hayatında Cehennem'e gitmekte olan anne ve babaları için yüce yaratıcımız Allah-u Zülcelal hazretlerine:(Annem, babam eğer Cennet'e girmezse vallahi de, billahi bende girmeyeceğim)derler.Yüce Rabbimiz de oyavrunun yüzü suyu hürmetine anne ve babayı affedip Cennet'ine koyar.Saygılarımla efendim!....
Masumiyet ve çaresizlik...Gücün en önemli avı gibi görünse de korkunun ve acizliğin gizlenmesi için kin ,nefretle asfaltlanmış yüreklerin acizlik tablolarının renkleri...Bazen Afrika da bazen Avrupa bazen Arap bazen ....Önemi varmı ki ?Hepsinin fırçasından damlatılan kanın rengi değişiyor mu?Çaresizlikteki korkunun yansıması o gözlerde başka başka
çizilebiliyor mu?İnsanlığın payına düşen utanç gizlenebiliyor mu?Hangimiz bu payda ben yokum diyebiliyoruz?Bunları duyan gören şahit olan ben diyemiyorum.Dizelerle feryat eden siz diyemiyorsunuz.Kendi soyunu yok eden insan denen canlı...Halen barış, kardeşlik senfonisinde bu çığlıkları içi boş sus notalarıyla kapatmaya çalışıyoruz.Yüreğine sağlık Dost...Kalemin güçlü olsun...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta