Bu dünyadan çocukluk arkadaşım geçti adı Hatice....
Hiç yüzü gülmedi ömrünce
Yaşayamadı ki hiç gönlünce
Dertlerim depreşti akıma gelince
Düşündükçe gözlerimden yaşlar süzülür ince ince
Yaşarken elimden tutmayan,
Tabutumdan da tutmasın derdi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim