Sen bakmaya kıyamadığım nadide bir esersin
Koklamaya doyamadığım baharımdaki çiçeğimsin
Mutluluğum huzurum yarınlarıma müjdesin
Sen cennet gözlüm şu sevdalı gönlümün tek sahibisin
Sana öyle bağlıyım ki ne yapsam kopamıyorum
Öyle alışmışım ki sensiz yapamıyorum
Sensiz bir adım bile atamıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta