Cennet Bensem Şiiri - Sebahat Avşar

Hallacı Mansur’u anladığım yaşta
haşa ama cennet benim
Bir kahkaha atsam
Berlin duvarını bu çağda
yeniden deviririm
Tüm bunlara rağmen sevgilim
bilir misin
Ben canım yanınca
usturupsuz beddua ederim

Keçi geberse de kuyruğunu indirmez
Muhip sevdiğini gizleyemez
Yüzeceklerse derimi
baştan başa
başımla beraber
Seveceğim yeniden
Vazgeçersem bilmem neyim
Sebatlıyım bilirsin
Tutun bana
Behişt benim

Oturduğum yerde
ağlasaydım
Senin için , yüzünden
ve nedenlerle
Boğulurdum muhtemelen
bir gölette
Bizatihime cevrimden
rahat değil vicdanım
Sürekli bana çeker ya sabır
Söylesene buna el ne karışır
Çatladı taşım ortadan ikiye
sen ayır
Neyse ne uzatmayacağım
Vardır bunda da bir hayır
Yeterince sana çarpıldım ama
haşa cennet şahşımdır

Dümenini kırdım bu kainatın
Şeytan diyor boş konuşanın
ağzının ütüne bir tane yapıştır
Cennet bensem
senin yerin
benim yanımdır
Sana vasiyetim
Eğer öldürülürsem eğriyim diye
Kaz mezarımı dikine
Namım yürüsün
Göm beni bana yaraşır