Son kalan göz yaşlarımı da döktüm
İzlerken arkandan saçlarım dağnık
Ağlayamadım sanki yüreğimi söktüm
Gitme diyemedim kala kaldım bağrım yanık...
Yeter, yetsin; sevdanın ne acı yüzü
Yok mudur, ya Rabbim gülen, güldüren
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
