Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın Bahattin Bey _ Son şiirlerinizde sevgi, acı ve tevekkül dolu mısralar okuyorum. Ardın da sizin gibi bir yad eden bırakıp gitmek ne güzel. Size metanet, Sevdiğinize cennet mekan olsun diliyorum. Vefakar yüreği kutluyorum. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta