Hiç birşeye bağımlı olmayacaktım ben
Söz vermiştim kendime ruhuma
Bir kapı açıldı hayatıma üstünde cennet bahçesi
Araladım biraz kapıyı gözlerim kamaştı
Ruhum sarsıldı bedenim yok oldu
Öyle güzeldiki içerisi akıllara ziyan
Karanfiller vardı heryerde buram buram mis kokuları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta