Umuda avazım çocuklar gibi
Soğuk ve nemli duvarlar üstüme gelir
Bir çırpıda fırtına kopartır yenilgilerim
Uzağa gurbet nakşetmişim çok uzağa
Perdenin bu tarafından ol ummana
Sonra yağmur yağar kar boran yapar
Bazı zaman üşürüm kemiklerimin sesi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Ne çok ikilem, yaşamda...
"Güzel/çirkin", iyi/kötü
Yumuşak/katı...
Hani varlıkla yokluk gibi
Cennet ve cehennem...
Ortası?
Nasıl umudun ucuna yakışmıyorsa "gri.."
Belirsizlik
Kuşku..
Ama hayatın kurgusu bu!
Tebrikler Ali Kemal Bey..
Tema hoştu..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta