Umuda avazım çocuklar gibi
Soğuk ve nemli duvarlar üstüme gelir
Bir çırpıda fırtına kopartır yenilgilerim
Uzağa gurbet nakşetmişim çok uzağa
Perdenin bu tarafından ol ummana
Sonra yağmur yağar kar boran yapar
Bazı zaman üşürüm kemiklerimin sesi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ne çok ikilem, yaşamda...
"Güzel/çirkin", iyi/kötü
Yumuşak/katı...
Hani varlıkla yokluk gibi
Cennet ve cehennem...
Ortası?
Nasıl umudun ucuna yakışmıyorsa "gri.."
Belirsizlik
Kuşku..
Ama hayatın kurgusu bu!
Tebrikler Ali Kemal Bey..
Tema hoştu..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta