Dağa, taşa, toprağa, her insana …
Allah’ım ne güzelsin, aşığım sana!
Karani gibi Veysel gibi olamasam da,
Ne olur çıkarma çabalarımı boşa!
Senin yolundan sapmamaya özen gösteririm.
Ama ne yazık ki arada yoldan çıkar;
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta