Cennetten kovulan âdem
Boş olan cennet
Peşinden cennette kovulur
Hava’da
Dünya cennete girme çıkma kapısı
Oğlan mı kız mı?
Cennet mi cennete girecek olan mı?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Roller değişti...
İnsan kendi cennetini inşa ediyordu... Kazanarak, daha da...
At, kat, yat... Ardından "avrat!"
Ama ne olduysa işte..
Hangi saçmalık damarı ise...
"Aç göz/ler..." Kapa gözlere madik atar gibi kendi kuyusunu kazmaz mı?
Cennet rüyası görenler bir baktılar kendi cehennemlerinin orta yerinde!
Ne yazık ki şeytan bile ürktü, kaçtı "bu dünyalıdan..."
Tebrikler Naki Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta