Yaşam.
Hayatta kalma sanatıdır,
Duygusallığın katledildiği,
Tualde, hançerden fırçalar,
Farketmez.
Yaşamın sesini dinlemek,
Geçmişi sorgulamak,
Biraz hüzün,
Biraz pişmanlık,
Her şeye rağmen,
Mutlu olmasını bilmek,
Özlemeyi sevdim ayrıldığında
Sebebi sendin hasretimin
Vuslat olmasa da
Hicranımı sevdim
Seni sever gibi sadakatla
Yaşamak ihtiyacım kadar,
Nefes gibi sevdim, isteklendim,
Mücevher gibi sakladım, istedim.
Sevildiğini de bilmedin,
Sayıldığını da, kahretsin...
Kalmadı artık,
İlgi şımartır
Azdırır ham gönülleri
Bu keşmekeşlikte
Sevgiyi nefrete
Bu karambolde
Haksızlığı hasımlığa
Varlığın vaha idi
Yokluğun çöle çevirdi
Kayboldun sır gibi
Susuz gittin sanki
Dereler çağlayanlar
Ardından kurudu bitti
Kılı kırk yararsın
Beraber yaşamak niyetiyle
En onurlusundan dünyayı
İnce eler sık dokursun
Bölüşmek niyetiyle ekmeği
En izzetlisinden hayatı
Sonu hazin bitmesin diye
Tedbirler aldım
Özlemim de yok
Hicranım da
Telkinlerim hep boşuna
Komşular sordu seni
Aynalar arasındayım,
Yalnız bir başıma,
Sanki sana bakıyorum,
İkizime bakar gibi,
Ve sonra, sonsuz kere
Birbirimize bakıyoruz,
Linç edildi,
Durduk yerde
İyi niyetlerimiz.
Umursanmadı bile
Masumdu sitemlerimiz.
Akıl oyunlarıyla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!