Çengelköy'de,
güneş yok.
ama,
tentenin altında oturuyoruz.
elde fırından yeni çıkmış,
bol susamlı simit.
yanında,
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bir mahalle, bir mekan insana bir ruh kuşandırabiliyor..Orada akan zaman ırmağının öyle bir havası oluyor ki..
Ruh evi olarak kabul edebiliyor orayı..Varlık emniyet içinde oluyor orada..
demek istanbul sabahlarında simitler ağlar.
ağlatılır. sabah vakti o istanbulun o köyünde.
ve simit şiire sığınır. usulca.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta