Artık, ne ezan, ne de çan sesi kalmış,
Çengelköy’de.
En beyaz martılar, başka sahillere göçmüş,
Kahvemiz sessiz, ulu çınar şaşkın,
Bize küsmüş.
Hikâyemizi anlatan mısralarsa,
Artık unutulur olmuş.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta