Ceng-i Bî-pâyân Şiiri - Bülent Öntaş

Mademki yorgunsunuz, dinlenin artık
Ne yollar tükenir ne de yolcular
Ufuk çizgisine yol verin artık
Umutlar yeşerir, gelir baharlar

Mademki hancısınız, açın kilidi
Ne kollar tükenir ne de kervanlar
O şanlı kavgaya el verin artık
Tohum filizlenir, karanfil kaldırımlar

Mademki sancısınız, günlenin artık
Ne gece merhemdir ne de dolunay
Tabipsiz hastaya can verin artık
Yaralar iyileşir, canlanır hayat

Mademki gündesiniz, gecede kim var?
Ne şeytan uslanır ne de fermanlar
Sahipsiz ustaya çırak ne yarar?
Duvarlar yıkılır, sabah olur tarumar

Mademki içeridesiniz, çıkın dışarı
Ne ayaklar şişer ne başlar düşer
Yarınsız günlere nefer neylesin?
Hangarlar açılır, azar sömürgen

Mademki güldesiniz, karanfil kimde?
Ne kuru ovalar ne efkârlı dağlar...
Kimin elindedir karanlık fabrikalar?
İnsanlar aç gezer, neredesiniz?

Mademki cenktesiniz, düşmanınız kim?
Ne dolu yağıyor ne yağmur sicim
Zalim zulmündedir, bu nasıl biçim?
Çimenler ezilir, ipek kumaş minderdesiniz

Bitmeyen bir kavga sürüp gidecek
Bugün bilmeyenler, yarın bilecek
Çoğu ağlar iken azı gülmeyecek
Mademki bilmektesiniz, hangi seherdesiniz?

Bülent Öntaş,13.12.2025