Duvarları parçalayan ağıtlar yükseliyordu cenaze evinden kimi kendine ağlıyordu kimi kendi kaybettiğine en yüksek feryad eden en çok üzülenmiydi, kapı ardını siper edip kendine rutubetli duvarlara gôz yaşını silenin acısı dahamı azdı diğerlerine gôre, ôlen herkesi birleştirdi aynı acıda, tıkadı kulaklarını çıt çıkarmadan girdi kayıp giden yaşamının koluna, akıp gitti unutulanlar kervanına.
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta