Doğarken hangi ismi alırsan al,
Öldüğünde adın "cenaze" olacak.
Son kez senin için gelenlere bile,
Bir selamın dahi olmayacak.
Helvanı yiyene kadar anacaklar ismini,
Sonra dağılıp unutacaklar seni.
Her ölen gibi,
Her unutulan gibi...
Geriye ne mal kalacak, ne de şöhret,
Ne alkışların sesi, ne de servet.
Bir avuç dua, birkaç güzel hatıra,
İşte insanın dünyadan kalan mirası da.
Kayıt Tarihi : 29.03.2026 09:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!