cemreler
havaya suya toprağa düşünce
kurtuluruz zemherinin zammından
gecenin soğugundan havanın ayazından
karşıki tepeden poyraz esiyor
burçak, burçak, efil, efil
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




cemre hayata başlaması için tabiatın gerekli ısıdır. havaya suya toprağa düşer sırayla ve bahara uyanır toprak ne güzel olur köyler şehirler yürekler o zaman. kaleminize sağlık. Şubat ayını iple çekiyoruz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta