cemreler
havaya suya toprağa düşünce
kurtuluruz zemherinin zammından
gecenin soğugundan havanın ayazından
karşıki tepeden poyraz esiyor
burçak, burçak, efil, efil
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




cemre hayata başlaması için tabiatın gerekli ısıdır. havaya suya toprağa düşer sırayla ve bahara uyanır toprak ne güzel olur köyler şehirler yürekler o zaman. kaleminize sağlık. Şubat ayını iple çekiyoruz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta