cemreler
havaya suya toprağa düşünce
kurtuluruz zemherinin zammından
gecenin soğugundan havanın ayazından
karşıki tepeden poyraz esiyor
burçak, burçak, efil, efil
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




cemre hayata başlaması için tabiatın gerekli ısıdır. havaya suya toprağa düşer sırayla ve bahara uyanır toprak ne güzel olur köyler şehirler yürekler o zaman. kaleminize sağlık. Şubat ayını iple çekiyoruz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta