Cemre-i Hüzün Şiiri - Ömer Altun 2

Ayet sonlarına iliştirip gökler kapısına bıraktım ismimi
Zeval düştü elçinin kirpiklerinden
İnledi göğsüm
Nefesim, sedam sen…

Gelmeyişlerin kurşuni rengi ihlalinde
Kanadı visal
Firak merasimlerden önce tırnak söküldü etten
Mütevazı hayal kırıklıklarında sonra
Eylül duraksadı göğsümde
Gafil beklemeler enkazında
Saat yüreğimi gıdım gıdım tüketen sen...

Karabasan devrimlerinde soluğum kesildi hasret yerinden
Sevda ki ar'af
Bilinmezlik ve nar...

Tarifi mümkün olmayan kalp atışlarım puslandıkça
Eridi eteğimdeki taşlar
Gülüşlerin ebrusunda kırıldı yüreğim
Etresi ötresi yok sevdamın
Sen ki mizacıma sinmiş hüzün ve de keder...

Yaprağın dala tutunuşu gibi tutunmuştum yüreğine
Bariz hislerin karşı şeridinde gönlüm ah u zar
Kırıldı cesareti tebessümlerimin...

Erzakı hasretin olan gönlüm yüklendi volkanları
Kirpiklerimde edalı düşlerin
Ümit açtı çiçekler elif tınısında
Harf harf sökülürken ruhum
Serzenişlerim kan topladı
Sen ki hüzün tebessümlerim
Sürûr sürgünlüğüm...

Bakışların hazangahında örtündüm hüznün bozkırlarını
Avuçlarımda parmak izlerin...

Ruhundan cemre düştükçe ruhuma
Tutuşturuldu eylül
Sevişlerin ısıtıyor toprağımı
Ben yaprak döküyorum
Biliyorum vuslat üç ömür erteli
Ey kursağımda takılıp kalan tebessüm..!
Sen benim kalbim, makberim ve ebediyetim...

20253001
05:05
Vedalı şiirlerin tan vakti...