Cemre Düştü Şiiri - Ömer Tural

CEMRE DÜŞTÜ

Perşembe düştü cemre toprağa,
Tural bir sızı duydu yaprağa.
Kış ne kadar dirense bağrına,
Bahar yazılmış kara yazgıya.

Dağların başında çözüldü boran,
Tural’ın gönlünde çözüldü zaman.
Dereler coşarak indi ovadan,
Bir umut serpildi kuru fidana.

Ayazın elinden kurtuldu dalım,
Tural içten içe ısıttı hâlim.
Turnalar ses verdi uzak yoldan,
Yüreğim bahara döndü zalim.

Toprak ana aldı bağrına beni,
Tural anlattı içimdeki seni.
Her düşen cemre diriltir canı,
Isınır toprak da, insan da hani.

Hak’tan gelen her işte hikmet,
Tural sabır ile buldu selâmet.
Cemre düşmez yalnız kara toprağa,
Bir olan ısıtır kalbi elbet. Ömer TURAL