CEMRE DÜŞER ŞU GÖNLÜME UĞRAMAZ
Yüreğime hazan değmiş bir kere,
Terk etmeyi bilmez alıp teskere,
Cemre düşer suya, havaya, yere,
Biçare gönlüme uğramaz benim,
Bahar hasretiyle kavrulur tenim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta