Ateş düştü can evime neyleyim
Ne pranga, ne zincir
Görünmez parmaklıklar arkasındayım
Söyleyemem mahkûmiyetimi...
Bilirsin ! Mahkûmiyetin gibi...
Eser umudun yeli bir takvim yaprağında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta