Bir güz sarısının kızıla karışan koruluğunda
Martı kanatlarının geceye karışan çığlığıyla doluydu
İlk sevdanın baharla soluklandığı şehir...
Yağmur anlamaz mı hiç bulutlarını?
Anladı ve bildi yağmur…
Bildi ve delip gökyüzünü çılgınca boşandı yağmur…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Geliyor..gelecek güzel günler
Cemreler düştü!
Tebrikler. Müjdeleyici dizeler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta