Her geçen gün biraz daha alışıyor insan..
Geçmişinden kopmak zorluyor her an.
Hemen bir dünya yaratıp sıkışmalı içinde.
Çıkartamadım kimseyi çemberin dışına...
Biraz saklambaç oynarken ki gibi..
Arkamı döndüğümde kimsenin olmadığını görerek..
Ve görmeden tüm saklananları
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta