Yalnızlık zindanında muhtaçtım aydınlığa
Hafızama seslendim: Geçmişten ışık getir
Gece derin sulardan ulaşmış gibi sığa
Bir ferahlık sandım ki gönlümü genişletir
Çevirdim gözlerimi toprak olmuş geçmişe
Aydınlık köle olmuş hüküm karanlıklarda
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
