Başımızdaki çember, gittikçe daralıyor.
Hazan yaprağı gibi, bir bir dökülüyoruz.
Ölüm bizi kapıya, çağırıp, aralıyor,
Eşikten içeriye, peş peşe ölüyoruz...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
