Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çocukluk, nasıl yaşanırsa yaşansın hiç bir zaman unutmadığımız ve dönmek istediğimiz yer.
Çünkü dokunulmazlığı vardır her zaman
Affan Dedeye para saysak verir mi acaba geri?
sevgiyle...şiirlerle kalın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta