İnsanım ben, ne dertlerle, yoğruldum
Yaşamımda, çilelerle kavruldum
Günüm doldu, bu dünyadan savruldum
Ahım kalır, ben mahşerde sorarım
Akşam olur, kös kös, eve dönerim
Çılgınsın deli gönlüm, denizlere dalmışsın
Zincirleyip hisleri, çilelere salmışsın
Bir kenara itilip ateşlerde kalmışsın
Kötülüğü bilmezsin iyisin deli gönül
Gün olur çılgın gibi top misali atarsın
Gök yüzünde, ummanlara dalmışım
Gece rengi, gözlerine al beni
Yalım yalım, olup sende kalmışım
Gece rengi, gözlerine al beni
Etrafımda, yıldız gibi parladın
Saçları kar ile bolca sulanmış
O kara bıyıklar kara bulanmış
Sakalı sormayın bol uğralanmış
İşte bu resim halis bozkurtmuş
İçini açmış da yalınlar sokmuş
Göğün en üstünde yıldızlarında
Güneşte sıcakta çölde gör beni
Denizin dibinde suyun bağrında
Aldığın nefeste camda gör beni
Giydiğin papucun ökçelerinde
zamanı saati, sana kurmuşum
Takılıp aylarca, sende durmuşum
yıldızlara aya, seni sormuşum
Kabul et ne olur, yada vur gülüm
Yeryüzüde esen, kara yeldim ben
Yol vermez kayanın sarp yamacında
Kavuran güneşin çöl sıcağında
Kervan geçmez yolun bir bucağında
Yeşerttim bu aşkı sen bilmezmisin
Bebek beşiği gibi süsledim günü
Yaban gülü osanda can sende kalmaz
Umut ya bozkurtta yada bozkurtta
Zaman böyle kalmaz yüz böyle olmaz
Umut ya bozkurtta yada bozkurtta
Sevgimi ben göklere tüm denizlere
Seni ben kalbime yazdım sümbülüm
Kinimi cihana tüm yelizlere
Seni ben kalbime yazdım sümbülüm
Sen buhulu cama resmimi yaptın
Sen terkettin, bir şey kalmadı elde
Gidende kurudu, bahçemde gül’de
Kimse bilmez beni, sormaz ne halde
Yok olsam kime ne, kalsam kime ne
Sen dönmezsen evde, sıkıntı basar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!