Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bu ne biçim şiir:(
cenaze menaze:(
aaaaaaaaaaaaaaaa
hayır!
kabul etmiyorum!
cemaat alışıktır
cenaze kaldırmaya
evet
çok doğru bir tesbit belki
güzel günleriniz olsun!
cemaat ne derse desin
kendiniz kalarak
kendiniz olduğunuz
güzel günler diliyorum!
saygılar şiire ve size!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta