Susuşlarımda kaybettim yolumu
Döşüm dikiş tutmaz
Saplasam hançeri yol bulmaz kendine
Düşen gözyaşın hatir usturaları kanattı yaralarımı
Sabaha çıkarır mı bu saat beni bilmem
Ama ölüme merhaba diyecek kadar örse çekiç gidiyor
Yelkovan ve akrep yerine...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta